Model exercitie door Buitenzorg.

De 1^e comp. van het 1^e Bataljon A.A.T.(1-1-A.A.T.dus) bestond uit 5 pelotons, het ene peloton was niet belangrijker dan het ander, maar de functies lagen breed uit elkaar juist omdat ze direct met elkaar te maken hadden samen vormden ze de compagnie, en verzorgden al het transport van de 1^e  Brigade van de 7 Dec Div. Het stafpeloton zorgt voor de coördinatie en de verbinding binnen de brigade. Het werkplaats peloton zorgt als hoofdzaak dat de voertuigen kunnen  blijven rijden, de voertuigen waren slecht en de wegen waren nog slechter, vooral in 1946 en 1947. 2 Transport pelotons A – B, de naam zegt het al maar deze vervoerden alles wat er in een brigade nodig was, b.v. benzine voedsel, in de begin aardappelmeel (stopverf) groente, materiaal voor de  genie, troepenverplaatsing baboe`s en nog veel meer, alles wat vervoerd moest worden. Soms clandestien want de A.A,T. was voor alles te vinden, vooral als er wat extra roepia`s aan vast zaten. Het belangrijkste peloton is toch nog het peloton wat het minst opviel en aan de weg timmerde, naar mijn mening, dat was het verzorgingspeloton,met eigen slagerij waar regelmatig een aantal koeien (karbouwen) gevild werden en via de transport jongens op het bord van de brigade terecht kwam, alleen over de verzorging zou je al een boek kunnen schrijven, dat laat ik dus aan anderen over. Dit bovenstaande even ter inleiding om een beetje een beeld te krijgen voor de niet ingewijde lezer hoe 1-1-A.A.T. organisatorisch in elkaar zat, want je zou denken wat heeft dit met de titel van dit verhaal te maken, maar dat komt nu. Het is een verhaal wat naar mijn mening wel het vermelden waard is, want er wordt na 56 jaar nog steeds over gesproken maar het is ook een voorval waar je eigenlijk bij geweest moet zijn om er een goed beeld van te kunnen krijgen.

Als werkplaats peloton waren wij gehuisvest in het voormalig politiebureau aan de Bantammerweg, het complex bestond uit een vrij groot terrein met een centraal midden gebouw en daar omheen een aantal bijgebouwen waar het personeel in gehuisvest was, achter op het terrein waren de, uit bamboe constructie opgetrokken, reparatie boxen en andere voorzieningen waar de reparatie en onderhoud werd verricht. s`Morgens, ik meen om 7.30 u. begon de werkdag en gingen we na het, min of meer,  gezamenlijk ontbijt,  jammer dat daar geen foto van is, want het gezelschap was zeer gevarieerd, de een zat in zijn onderbroek de ander geheel gekleed en alles wat daar tussen mogelijk was.                                                                                                       

Met het tafelen was de een vaak wat eerder klaar dan de ander maar daarna gingen we aan het werk, niet gekleed in onderbroek maar meestal wel in het gevarieerde tenue zoals eerder genoemd. Je herkende er eigenlijk niemand meer van als ze op de namiddag en avond de stad in gingen in kaki tenue. Soms werd er na het “ontbijt” appel gehouden meestal omdat er iets bijzonders bekend gemaakt moest worden. De geachte lezer kan zich voorstellen wat voor stelletje ongeregeld daar dan opgesteld stond, het varieerde van geheel gekleed met dienstschoenen of sandalen korte broek tot lange broek bloot bovenlichaam, en bedenk nog maar wat variaties. Op zeker moment vond de circus directeur het nodig om hier wat aan te doen, en liet dan het hele peloton in voorgeschreven uniform gekleed aantreden en hield een inspectie of een wapeninspectie, daarna kon je dan de spullen weer opruimen en aan het werk gaan, vaak in eerder genoemde kledij. Het was echt niet zo dat genoemde maatregelen regelmatig voor kwamen, waarschijnlijk alleen maar als de sergeant slecht had geslapen. Maar op een goede dag na, weer zo`n bijzonder appel, en omdat het niet zo druk in de werkplaats was, bedacht een hele pientere sergeant dat zaakje wel even te zullen klaren. Hij liet het hele peloton aantreden en besloot een model exercitiemars te geven door de stad, nou dat ging best wij waren wel wat loopwerk gewend, dus aangetreden de poort uit en links af het spoor over,de brug over rechts af, ik weet het niet meer maar ik denk dat we er op liepen te wachten, de commanderende sergeant liep al rood aan het zweet gutste van zijn k.. sergeantenhoofd, maar ja hoor daar kwam het commando LOOPPAS

hier hadden we op gewacht. Het duurde natuurlijk niet zo lang dat de commandant het tempo niet meer kon bijhouden, en al hijgend en Rammelend voerde hij het tempo terug, maar dat hadden wij natuurlijk niet gehoord.

Een aantal straten verder hielden we halt, de sergeant hebben we niet meer terug gezien. Onder commando van korporaal Dick Nieuwhoff zijn we model terug gemarcheerd naar de werkplaats, de korporaal heeft ons model afgemeld bij de kapitein, op de vraag waar de commanderende sergeant gebleven was, hadden wij geen antwoord. Naar ik meen kwam hij pas een kwartier later binnen Hierna hebben we nooit meer model of strafexercitie meegemaakt.

Na veel reacties, na 56 Jaar. naar waarheid ingevuld.

B.A.